اخیرا ارائهای برای گروه کاربران لینوکس مشهد داشتم که با توجه به زحمتی که برای این آن کشیده شد، تصمیم گرفتم مطالب ارایه شده را در اینجا نیز منتشر کنم تا قابل استفاده برای سایرین باشد. همچنین اسلایدهای ارایهی مذکور در اسلایدشیر موجود بوده و مطالب زیر در قالب فایل PDF بر روی سرور مشهدلاگ وجود داشته و از طریق این لینک قابل دانلود میباشد.
هسته چیست؟
هسته بخش اصلی اکثر سیستمعاملهای مدرن است. برخی از سیستمهای عامل ابتدایی فاقد هسته بودند که در اینگونه سیستمها کاربر مستقیماً با سختافزار ارتباط برقرار مینمود. ارتباط مستقیم با سختافزار گرچه باعث افزایش سرعت شده و همچنین دست کاربر را برای برقراری هرگونه ارتباطی با سختافزارش باز میگذاشت، اما مشکلات بسیاری را به وجود میآورد. یک اشتباه از سوی کاربر و یا یکی از نرمافزارها، میتوانست سختافزار را دچار مشکل کند و همچنین مدیریت نرمافزارها برای استفاده از منابع سختافزاری بسیار پیچیده بود.
برای رفع اینگونه مشکلات، هستهی سیستمعامل به وجود آمد و به عنوان یک رابط بین کاربر و سختافزار طراحی و به یکی از اصلیترین و اساسیترین بخشهای سیستمهای عامل امروزی تبدیل شد.
وظایف هسته
برای رفع اینگونه مشکلات، هستهی سیستمعامل به وجود آمد و به عنوان یک رابط بین کاربر و سختافزار طراحی و به یکی از اصلیترین و اساسیترین بخشهای سیستمهای عامل امروزی تبدیل شد.
وظایف هسته
۱- مدیریت قطعات:
به جز RAM و CPU قطعات بسیاری به یک کامپیوتر متصل میشوند. از جمله کارتهای گرافیک، صدا، مودم، کارت شبکه و …) که هر یک به نحوی کار میکنند و هسته با استفاده از درایورهای مختلف از نحوهی کار آنها مطلع شده و قادر به برقرار ارتباط مناسب بین قطعات میشود. هر ارتباطی که با سختافزار صورت میگیرد باید از قواعد خاصی پیروی کند و هسته اطمینان پیدا میکند که این قواعد به درستی رعایت میشوند.
۲- مدیریت مموری (حافظه رم)
هر پروسهای که اجرا میشود، نیاز به مقدار معینی از حافظهی رم دارد. هسته اطمینان پیدا میکند که مقدار حافظهی مورد نیاز هر پروسه، به آن اختصاص داده شود. هسته همچنین باید از تداخل اطلاعات ذخیره شده در حافظه جلوگیری نماید تا اطلاعات مربوط به یک پروسه، توسط پروسهای دیگر دستکاری نشده و مشکلی برای پروسهها به وجود نیاید.
۳- مدیریت CPU
هسته برای اطمینان از اینکه هر پروسه مدت زمان لازم را برای استفاده از CPU در اختیار داشته باشد، پروسهها را اولویتبندی مینماید و زمان لازم را به هر پروسه اختصاص میدهد. این مدیریت تنها محدود به زمان نشده و عواملی مثل مجوزهای امنیتی هر پروسه، مالکیت (ownership) پروسه، ارتباطات بین پروسههای مختلف و … را شامل میشود.
۴- ارتباط بین کاربر و سختافزار
در نهایت کرنل وظیفه دارد بستری را برای دسترسی اطلاعات مختلف سختافزاری، منابع سیستم و … در اختیار برنامهنویسان و کاربران محیا نماید. برنامهنویسان میتوانند با استفاده از درخواستهای سیستمی (system calls) به این اطلاعات دسترسی پیدا کرده و در صورت نیاز تغییری در وضعیت سیستم خود به وجود آورند.
هسته لینوکس:
یکی از مهمترین بخشهای سیستمعامل لینوکس هستهی آن است و هستهی لینوکس، لینوکس است. بله... نام سیسنمعامل لینوکس از نام هستهی آن گرفته شده است.
پروژهی هستهی لینوکس در سال ۱۹۹۱ و توسط «لینوس توروالدز» ایجاد شد و هنوز هم توسط او مدیریت میشود. کرنل لینوکس پس از انتشار اولین نسخهی آن در سال ۱۹۹۴، به شدت گسترش پیدا کرد و گرچه عدهی انگشتشماری تصمیم میگیرند که چه کدهایی به هسته راه پیدا کند، اما اکنون بیش از صدها برنامهنویس برای هر نسخهی هسته کد مینویسند.
به هستهای که توسط تیم لینوس توروالدز منتشر میشود هستهی وانیلی (vanilla kernel) میگویند. پس از انتشار هر نسخه از کرنل وانیلی، توزیعهای لینوکس و پروژههای مختلف توسعهی کرنل، تغییرات مورد نظر خود را در هستهی وانیلی ایجاد کرده و برای کاربرانشان منتشر میکنند. این هستهها معمولاً شامل امکاناتی میشوند که کرنل وانیلی هنوز نمیخواهد آنها را پشتیبانی کند و یا به دلایلی پشتیبانی آنها را متوقف کرده است.
پروژهی هستهی لینوکس در سال ۱۹۹۱ و توسط «لینوس توروالدز» ایجاد شد و هنوز هم توسط او مدیریت میشود. کرنل لینوکس پس از انتشار اولین نسخهی آن در سال ۱۹۹۴، به شدت گسترش پیدا کرد و گرچه عدهی انگشتشماری تصمیم میگیرند که چه کدهایی به هسته راه پیدا کند، اما اکنون بیش از صدها برنامهنویس برای هر نسخهی هسته کد مینویسند.
به هستهای که توسط تیم لینوس توروالدز منتشر میشود هستهی وانیلی (vanilla kernel) میگویند. پس از انتشار هر نسخه از کرنل وانیلی، توزیعهای لینوکس و پروژههای مختلف توسعهی کرنل، تغییرات مورد نظر خود را در هستهی وانیلی ایجاد کرده و برای کاربرانشان منتشر میکنند. این هستهها معمولاً شامل امکاناتی میشوند که کرنل وانیلی هنوز نمیخواهد آنها را پشتیبانی کند و یا به دلایلی پشتیبانی آنها را متوقف کرده است.
چگونه هستهی لینوکس را کامپایل کنیم؟
۱- جمعآوری اطلاعات سختافزاری:
پیش از اینکه بتوانید کرنل خود را کامپایل کنید میبایست سختافزارهای سیستم خود را بشناسید. به طور معمول کسی دقیقاً نمیداند که از چه سختافزارهایی استفاده میکند. خوشبختانه لینوکس ابزارهای خوبی برای شناخت سختافزارهای سیستم دارد که در زیر به معرفی برخی از مهمترین آنها میپردازیم:
آ. اطلاعات حافظه رم:
برای دانستن اطلاعات حافظهی رم خود میتوانید از دستور زیر استفاده کنید:$ cat /proc/meminfo MemTotal: 2030260 kB MemFree: 230200 kB MemAvailable: 604200 kB Buffers: 93492 kB Cached: 506440 kB SwapCached: 8 kB Active: 1146284 kB Inactive: 533528 kB Active(anon): 975512 kB Inactive(anon): 220696 kB Active(file): 170772 kB Inactive(file): 312832 kB Unevictable: 14236 kB Mlocked: 14236 kB HighTotal: 1149700 kB HighFree: 101624 kB LowTotal: 880560 kB LowFree: 128576 kB SwapTotal: 2157564 kB SwapFree: 2157500 kB …
همینطور که مشاهده میکنید، مقدار رم سیستم شما و سایر اطلاعات در رابطه با حافظهی خود را میتوانید در خروجی ببینید. برای به دست آوردن اطلاعت رم همچنین میتوان از دستور free استفاده نمود.
ب. اطلاعات CPU
مشابه رم، برای به دست آوردن اطلاعات مربوط به CPU میتوان از دستور زیر استفاده کرد:
$ cat /proc/cpuinfo processor : 0 vendor_id : GenuineIntel cpu family : 6 model : 23 model name : Intel(R) Core(TM)2 Duo CPU T6500 @ 2.10GHz stepping : 10 microcode : 0xa07 cpu MHz : 1200.000 cache size : 2048 KB physical id : 0 siblings : 2 core id : 0 cpu cores : 2 apicid : 0 initial apicid : 0 fdiv_bug : no f00f_bug : no coma_bug : no fpu : yes fpu_exception : yes cpuid level : 13 wp : yes flags : fpu vme de pse tsc msr pae mce cx8 apic sep mtrr pge mca cmov pat pse36 clflush dts acpi mmx fxsr sse sse2 ss ht tm pbe nx lm constant_tsc arch_perfmon pebs bts aperfmperf pni dtes64 monitor ds_cpl est tm2 ssse3 cx16 xtpr pdcm sse4_1 xsave lahf_lm dtherm bogomips : 4190.70 clflush size : 64 cache_alignment : 64 address sizes : 36 bits physical, 48 bits virtual power management:
همانطور که میبینید، اطلاعات کاملی در رابطه با سیپییو توسط این دستور به دست میآید.
پ. قطعات PCI
برای اطلاع از قطعات PCI متصل شده به دستگاهتان میتوانید از دستور زیر استفاده کنید:
$ lspci -k 00:00.0 Host bridge: Intel Corporation Mobile 4 Series Chipset Memory Controller Hub (rev 07) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: agpgart-intel Kernel modules: intel_agp 00:02.0 VGA compatible controller: Intel Corporation Mobile 4 Series Chipset Integrated Graphics Controller (rev 07) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: i915 Kernel modules: i915 00:02.1 Display controller: Intel Corporation Mobile 4 Series Chipset Integrated Graphics Controller (rev 07) Subsystem: Dell Device 02aa 00:1a.0 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #4 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1a.1 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #5 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1a.2 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #6 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1a.7 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB2 EHCI Controller #2 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: ehci-pci Kernel modules: ehci_pci 00:1b.0 Audio device: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) HD Audio Controller (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: snd_hda_intel Kernel modules: snd_hda_intel 00:1c.0 PCI bridge: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) PCI Express Port 1 (rev 03) Kernel driver in use: pcieport Kernel modules: shpchp 00:1c.1 PCI bridge: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) PCI Express Port 2 (rev 03) Kernel driver in use: pcieport Kernel modules: shpchp 00:1c.2 PCI bridge: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) PCI Express Port 3 (rev 03) Kernel driver in use: pcieport Kernel modules: shpchp 00:1c.4 PCI bridge: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) PCI Express Port 5 (rev 03) Kernel driver in use: pcieport Kernel modules: shpchp 00:1d.0 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #1 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1d.1 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #2 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1d.2 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB UHCI Controller #3 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: uhci_hcd Kernel modules: uhci_hcd 00:1d.7 USB controller: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) USB2 EHCI Controller #1 (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: ehci-pci Kernel modules: ehci_pci 00:1e.0 PCI bridge: Intel Corporation 82801 Mobile PCI Bridge (rev 93) 00:1f.0 ISA bridge: Intel Corporation ICH9M LPC Interface Controller (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: lpc_ich Kernel modules: lpc_ich 00:1f.2 IDE interface: Intel Corporation 82801IBM/IEM (ICH9M/ICH9M-E) 2 port SATA Controller [IDE mode] (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: ata_piix Kernel modules: ata_piix, pata_acpi, ata_generic 00:1f.3 SMBus: Intel Corporation 82801I (ICH9 Family) SMBus Controller (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: i801_smbus Kernel modules: i2c_i801 00:1f.5 IDE interface: Intel Corporation 82801IBM/IEM (ICH9M/ICH9M-E) 2 port SATA Controller [IDE mode] (rev 03) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: ata_piix Kernel modules: ata_piix, pata_acpi, ata_generic 09:00.0 Ethernet controller: Marvell Technology Group Ltd. 88E8040 PCI-E Fast Ethernet Controller (rev 13) Subsystem: Dell Device 02aa Kernel driver in use: sky2 Kernel modules: sky2 0c:00.0 Network controller: Broadcom Corporation BCM4312 802.11b/g LP-PHY (rev 01) Subsystem: Dell Wireless 1397 WLAN Mini-Card Kernel driver in use: b43-pci-bridge Kernel modules: ssb
این دستور اطلاعات جامعی در رابطه با سختافزار شما میدهد. مهمترین این اطلاعات نام درایور و ماژولی که در هستهی فعلی برای کار با هر سختافزار استفاده شده است، میباشد. این اطلاعات یافتن درایور مورد نیاز هر سختافزار را به هنگام تنظیم هسته برای شما سادهتر میکند.
ت. قطعات USB
دستور زیر اطلاعات مورد نیاز در مورد قطعات usb متصل به دستگاه را به شما میدهد:
$ lsusb Bus 005 Device 003: ID 125f:a94a A-DATA Technology Co., Ltd. Bus 005 Device 001: ID 1d6b:0002 Linux Foundation 2.0 root hub Bus 008 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub Bus 007 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub Bus 006 Device 002: ID 1bcf:0005 Sunplus Innovation Technology Inc. Bus 006 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub Bus 004 Device 004: ID 05ca:180a Ricoh Co., Ltd Bus 004 Device 001: ID 1d6b:0002 Linux Foundation 2.0 root hub Bus 003 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub Bus 002 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub Bus 001 Device 004: ID 413c:8162 Dell Computer Corp. Integrated Touchpad [Synaptics] Bus 001 Device 003: ID 413c:8161 Dell Computer Corp. Integrated Keyboard Bus 001 Device 002: ID 0a5c:4500 Broadcom Corp. BCM2046B1 USB 2.0 Hub (part of BCM2046 Bluetooth) Bus 001 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub
۲- ماژولهای هسته:
۱- ماژول چیست؟
هسته فایلی است که توسط راهانداز (boot loader) در مموری قرار میگیرد، اما لینوکس توانایی بارگزاری ماژولهای هسته را نیز در حافظه، دارد.
ماژول هسته، بخشی از هسته است که میتواند به صورت پویا در حافظه قرار بگیرد و یا از حافظه خارج شود. یعنی شما میتوانید هستهای داشته باشید که از یک سختافزار خاص پشتیبانی کند اما تا زمانی که واقعاً به آن سختافزار نیازی نباشد آن را در حافظه قرار ندهد. این کار باعث کوچکتر شدن حجم هسته میشود.
ماژولها معمولاً برای قطعات قابل شدن (مثل دستگاههای USB) استفاده میشوند، ولی توزیعهای مختلف لینوکس که قصد پشتیبانی سختافزارهای متفاوت کاربرانشان را دارند معمولاً درایور بسیاری از سختافزارها را به صورت ماژول تنظیم میکنند و به هنگام بالاآمدن سیستم، ماژولهای مورد نیاز را در حافظه بارگزاری میکنند. لینوکس به صورت خودکار سختافزارهای سیستم را شناسایی نموده و ماژول درایور مورد نیاز هر کدام را بارگزاری میکند.
۲- Initial Ram Disk
مهم است بدانیم که ماژولها خود در جایی ذخیره شده و از آنجا بارگزاری میشوند. بنابراین شما نمیتوانید ماژول درایور یک دیسک سخت را در همان دیسک سخت قرار دهید و انتظار داشته باشید که لینوکس آن را بارگزاری نماید. و یا قراردادن ماژول درایور سیستمفایلی ext3 در یک پارتیشن ext3 کار نادرستی است. برای اینکه بتوان از چنین ماژولهایی میبایست از initial ram disk یا initrd استفاده کرد. Initrd فایلیست که چنین ماژولهایی را در خود جا میدهد و توسط راهانداز در حافظه قرار میگیرد تا هسته بتواند در صورت نیاز از این فایل استفاده کند.
لازم به ذکر است به جز مواردی که نیاز به پشتیبانی از طیف زیادی از سختافزارها وجود داشته باشد، هستهای که خوب کامپایل شود، نیازی به initrd ندارد. گرچه هستهی لینوکس به صورت پیشفرض قادر به ایجاد فایل initrd میباشد.
3- کار با ماژولها
مهمترین دستورات برای کار با ماژولها lsmod، rmmod و modprobe هستند. برای لیست کردن ماژولهایی که در حال حاضر برای سیستم شما بارگزاری شدهاند از دستور lsmod استفاده میشود:
$ lsmod Module Size Used by fuse 71217 3 joydev 7691 0 arc4 1596 2 b43 347917 0 bcma 31394 1 b43 mac80211 446215 1 b43 cfg80211 388522 2 b43,mac80211 rng_core 2888 1 b43 mousedev 9164 0 ums_realtek 6579 0 hid_generic 781 0 pcspkr 1519 0 iTCO_wdt 4599 0 gpio_ich 3633 0 iTCO_vendor_support 1577 1 iTCO_wdt dell_wmi 1249 0 dell_laptop 11305 0 sparse_keymap 2742 1 dell_wmi led_class 2699 2 b43,dell_laptop rfkill 12995 3 cfg80211,dell_laptop
خروجی این دستور نام ماژول، فضایی که ماژول مصرف میکنند و تعداد/نام ماژولهایی که به آن وابستهاند را نمایش میدهد.
برای این که یک ماژول را از حافظه خارج کنید، ابتدا مطمئن شوید که ماژول دیگری به آن وابسته نیست و سپس به صورت زیر عمل کنید:
# rmmod iTCO_wdt
و برای بارگزاری یک ماژول:
# modprobe iTCO_wdt
یکی از فواید استفاده از ماژولها در هسته این است که میتوان در صورت نیاز برخی پارامترهای یک ماژول را به هنگام بارگزاری آن تغییر داده و نحوهی کار ماژول را با استفاده از پارامترهایی که هر ماژول پشتیبانی میکند، تحت تأثیر قرار داد. با دستور زیر میتوان اطلاعاتی دربارهی هر ماژول به دست آورد:
$ modinfo uvcvideo filename: /lib/modules/3.14.3-1-ARCH/kernel/drivers/media/usb/uvc/uvcvideo.ko.gz version: 1.1.1 license: GPL description: USB Video Class driver author: Laurent Pinchartsrcversion: B6EAA5A26874F36D613FD21 ... depends: videodev,videobuf2-core,usbcore,media,videobuf2-vmalloc intree: Y vermagic: 3.14.3-1-ARCH SMP preempt mod_unload modversions 686 parm: clock:Video buffers timestamp clock parm: nodrop:Don't drop incomplete frames (uint) parm: quirks:Forced device quirks (uint) parm: trace:Trace level bitmask (uint) parm: timeout:Streaming control requests timeout (uint)
# modprobe uvcvideo nodrop=1
# cat /etc/modprobe.d/uvcvideo options uvcvideo nodrop=1
3- تنظیم هسته
همیشه گفته میشود که کامپایل کردن هسته زمان بسیاری را میبرد. اما بیشتر زمانی که برای کامپایل هسته سپری میشود، به هنگام تنظیم کردن آن است. خوشبختانه تنظیمات قابل ذخیرهسازی و استفادهی مجدد بوده و نیازی نیست که هر بار مجدداً زمان زیادی را برای تنظیم هسته سپری کنیم.
برای تنظیم هسته بد نیست نگاهی به وبسایت آقای «Pappy McFae» به آدرس http://www.kernel-seeds.org بیاندازید. ایشان یکی از کاربران توزیع جنتو هستند که منابع خوبی برای توضیح تنظیمات مختلف کرنل ایجاد کردهاند.
این ابزار کاری بیش از ویرایش یک فایل متنی به نام config. را که در محل سورس کرنل ایجاد میشود، بر عهده ندارد. با این حال ویرایش دستی این فایل به هیچ وجه توصیه نمیشود و شما میتوانید اگر قبلاً یک فایل config. را ایجاد کردهاید پیش از تنظیم مجدد از آن بکآپ بگیرید تا مطمئن شوید مشکلی به وجود نخواهد آمد.
از هستهی لینوکس ورژن ۲.۶.۳۲ به بعد، آپشنهای localmodconfig و localyesconfig به هسته اضافه شده است. همانطور که پیشتر گفته شد هسته به صورت پیشفرض سختافزار را شناسایی و ماژولهای مورد نیاز را لود میکند. با استفاده از آپشن localmodconfig میتوان سختافزارهای شناسایی شده را به عنوان ماژول در هسته تنظیم کرد تا فایل config. ما چیزی برای شروع تنظیمات داشته باشد.
آ. ابزار تنظیم هسته
هسته به صورت پیشفرض دارای ابزاری برای تنظیم آن است. اگر به محل سورس هستهی خود بر روی هارد دیسکتان بروید و دستور make menuconfig را وارد کنید. ابزار تنظیم هسته اجرا خواهد شد و شما با گزینههای بسیار زیادی برای تنظیم بخشها و قابلیتهای مختلف هسته روبرو خواهید شد.این ابزار کاری بیش از ویرایش یک فایل متنی به نام config. را که در محل سورس کرنل ایجاد میشود، بر عهده ندارد. با این حال ویرایش دستی این فایل به هیچ وجه توصیه نمیشود و شما میتوانید اگر قبلاً یک فایل config. را ایجاد کردهاید پیش از تنظیم مجدد از آن بکآپ بگیرید تا مطمئن شوید مشکلی به وجود نخواهد آمد.
ب. چند نکته پیش از تنظیم کردن
۱.از هستهی لینوکس ورژن ۲.۶.۳۲ به بعد، آپشنهای localmodconfig و localyesconfig به هسته اضافه شده است. همانطور که پیشتر گفته شد هسته به صورت پیشفرض سختافزار را شناسایی و ماژولهای مورد نیاز را لود میکند. با استفاده از آپشن localmodconfig میتوان سختافزارهای شناسایی شده را به عنوان ماژول در هسته تنظیم کرد تا فایل config. ما چیزی برای شروع تنظیمات داشته باشد.
# make localmodconfig
با استفاده از localyesconfig نیز میتوان سختافزارهای شناسایی شده را در خود هسته کامپایل نمود.
۲.
به هنگام کار با ابزار تنظیم هسته، میتوان از کلید ? برای مشاهدهی راهنمای هر گزینه استفاده کرد. و همچنین برای جستجوی یک عبارت خاص میتوان از کلید / استفاده نمود.
۴- کامپایل هسته
پس از اینکه کار تنظیم هسته شما تمام شد با استفاده از گزینه exit و تأیید اینکه قصد ذخیرهسازی تنظیمات را دارید به محیط ترمینال خود برگشته و برای کامپایل هسته دستور زیر را وارد کنید.
$ make
کامپایل هسته با توجه به قدرت سیپییو شما و نحوهی تنظیم شما ممکن است از ۱۵ دقیقه تا بیش از دو ساعت به طول انجامد. پس از اتمام این مرحله کرنل کامپایل شده در با توجه به معماری سیستم شما (۶۴ بیتی یا ۳۲ بیتی) در هارد دیسک شما ذخیره میشود. به عنوان مثال در یک سیستم ۳۲ بیتی در آدرس arch/i386/boot/bzImage میتوان هسته کامپایل شده را یافت.
به صورت پیشفرض دستور make مراحل کامپایل را یک به یک انجام میدهد. با این حال بیشتر سیستمها دارای سیپییوهای چند هستهای میباشند که قابلیت کامپایل موازی را به کاربر میدهد. برای اینکه از این قابلیت استفاده کنید میتوانید با استفاده از دستور پارامتر j- و تعداد هستههای سیپییو خود اجرای موازی این دستور را ممکن ساخته و سرعت کامپایل هسته را افزایش دهید. به عنوان مثال برای یک سیپییو ۴ هستهای میتوان دستور زیر را اجرا کرد:
$ make -j4
پس از کامپایل هسته، نوبت به نصب ماژولها میشود. دستور زیر را اجرا کنید تا ماژولها در محل مناسب نصب شوند. (lib/modules/[kernelversion]/)
# make modules_install
در نهایت هستهی کامپایل شده را به آدرس boot/ کپی کنید.
# cp arch/boot/i386/bzImage /boot/kernel-3
۵- تنظیم گراب
برای تنظیم گراب کافی است یک بار دستور آپدیت تنظیمات گراب را وارد نمایید تا گراب به صورت خودکار کرنل جدید را شناسایی و آن را در منوی راهانداز شما قرار دهد:
# grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg
۶- کامپایل مجدد هسته
تصور کنید که هسته شما با موفقیت کامپایل شده و با رضایت از آن استفاده میکنید اما پس از مدتی نیازمند به روز رسانی هسته خود میشوید. در این حالت نیازی به اجرای مجدد همهی موارد بالا نیست و میتوان با چند دستور ساده تنظیمات هسته فعلی خود را استفاده کنید. ابتدا به سورس هستهی خود رفته و دستور زیر را اجرا کنید:# zcat /proc/config.gz .config
فایل config.gz به صورت پیشفرض در هسته کامپایل شده و شامل تنظیمات هسته شما میباشد. با اجرای این دستور میتوانید تنظیمات قبلی ا به شاخهی هستهی جدید خود کپی کنید و سپس با استفاده از دستور زیر از آن بهرهبرده کنید.
$ make oldconfig
اجرای این دستور باعث میشود که فقط در مورد تنظیماتی که تغییر کردهاند شما سؤال کند.
پس دستور بالا مراحل make و make modules_install را انجام داده و گراب خود را به روز رسانی کنید.
پس دستور بالا مراحل make و make modules_install را انجام داده و گراب خود را به روز رسانی کنید.
